Gebroken poot...

Ik ben Dyango een Beagle van bijna 2 jaar. Het leek een normaal weekend te worden tot ik zaterdagochtend een overheerlijke saté stok heb weten te bemachtigen. Ik had hem al op voordat mijn baasjes het door hadden, en dan kan ik snel eten.

Na het weekend kreeg ik last van mijn buik maandag was eigenlijk alles normaal maar dinsdag kreeg ik geen eten door mijn keel en ook had ik nog geen ontlasting gehad. Mijn buik begon erg pijn te doen! Mijn baasjes werden hierdoor erg bezorgd en gingen met me naar de dierenarts, met de gedachte van zaterdag: de saté stok.

Eenmaal bij de dierenarts werden er eerst foto's gemaakt van mijn buik onder narcose, een saté stok zie je niet op de foto maar we zagen wel dat er iets niet klopte onderin de buik. Dus maar een echo gemaakt. En vervolgens leek ons de enige optie om over te gaan tot opereren. Gelukkig lag ik lekker te slapen zonder pijn in mijn buik en heb ik er niets van meegekregen.

Het bleek dat het saté stokje nog in mijn darm zat en de pijn veroorzaakte, hij leek door mijn darm heen in mijn milt te zijn geprikt. Hierdoor is de milt gaan bloeden en moesten we die ook verwijderen. Een hond kan namelijk prima zonder milt leven.

Na de operatie bleef ik wel een beetje voorzichtig lopen maar dat ging al snel beter, ik was erg blij dat mijn baasjes me dezelfde dag weer kwamen ophalen om naar huis te gaan. Nu na alle medicatie en goede zorg zijn mijn haartjes weer bijna terug gegroeid en voel ik me weer goed!

Snuffie de Cavia

Sinds een dag was Snuffie wat sloom, haar vacht begon wat uit te staan en ze wilde niet meer eten. Tijdens het onderzoek bij de dierenarts werd allereerst even goed naar het gebit gekeken. Dit zag er prachtig uit. Bij het voelen in de buik werden er echter 2 behoorlijk grote bulten gevoeld op de plek van de eierstokken. Een echo van de buik bevestigde de diagnose: Snuffie had last van cystes op haar beide eierstokken en moest geopereerd worden.

Bij de operatie worden beide eierstokken weggehaald samen met de baarmoeder. Bij Snuffie waren de eierstokken wel 3 cm groot geworden, terwijl ze normaal ongeveer 0.5 cm groot zijn. Na de operatie moest ze even lekker op handdoeken gehouden worden om te voorkomen dat het stro of zaagsel in de wond ging prikken en kreeg ze wat pijnstillers mee.

Inmiddels gaat het ontzettend goed met Snuffie, haar wondje is mooi genezen en ze eet weer lekker van haar dagelijkse blaadje andijvie.

Elke cavia eigenaar weet wel dat het gebit van een cavia, net zoals bij alle andere knaagdieren, erg belangrijk is voor een goede vertering van het voer. En dat er heel veel problemen kunnen ontstaan wanneer het gebit niet goed is (kijk ook in de bibliotheek: gebitsproblemen bij cavia/konijn) . Wanneer een cavia niet wil eten, wordt er dan ook vaak aan het gebit gedacht door zowel eigenaar als dierenarts. Wat veel cavia-eigenaren misschien niet weten is dat er regelmatig problemen worden gezien aan de eierstokken van de vrouwelijke cavia.

Bij maar liefst 76% van de vrouwelijke cavia's ontstaan cystes op de eierstokken, gemiddeld gebeurt dit op een leeftijd tussen de 2 en 4 jaar oud. Deze cystes (zakjes gevuld met vocht) kunnen wel 7 cm groot worden en bevinden zich meestal aan beide eierstokken. De eigenaar ziet aan de cavia dat de buik wat dikker wordt en dat het diertje wat sloom is en niet goed wil eten. Soms wordt de cavia zelfs helemaal kaal! Het gevaar is dat deze cystes, naast dat ze de cavia ziek maken, kunnen knappen. Als dit gebeurt dan is de cavia vaak niet meer te redden. Het is dan ook erg belangrijk dat wanneer je cavia zich anders gedraagt, minder goed eet of ineens wat dikker lijkt te worden, je haar even na te laten kijken door de dierenarts.

Het Dolly Parton Syndroom

Mijn naam is Poeh ik ben een poes van bijna 1 jaar oud, mijn baasjes zijn met mij naar de dierenarts geweest vanwege een dikke bult onder mijn buik. Bij mijn tepels kwam ineens een hele grote bult die met de dag begon te groeien. Het voelde heel raar en het werd steeds moeilijker om te bewegen aangezien mijn buik haast over de grond sleepte.

De dierenarts constateerde dat mijn melkklierpakketten super dik waren en noemde dat het Dolly Parton syndroom. Het Dolly Parton Syndroom is dus eigenlijk een toename van bind- en klierweefsel in de melkklierpakketten door een overmatige stimulatie van het hormoon progesteron. Progesteron is een hormoon dat na de eisprong wordt geproduceerd. Ook de poezenpil en de prikpil bevatten hetzelfde hormoon. Je kan spreken van een goedaardige zwelling.

Het idee was om mij te laten helpen oftewel steriliseren. Dit betekende dat mijn eierstokken eruit gehaald moesten worden waardoor het hormoon progesteron niet meer overmatig wordt aangemaakt . Deze operatie werd meteen voor de volgende dag ingepland.

De operatie is geslaagd mijn eierstokken zijn eruit gehaald. Na een paar dagen begon de zwelling onder mijn buik sterk af te nemen. Nu is alles weer in orde en heb ik nergens last meer van.

Bloemkool-oor of toch niet?

Au! mijn oor
Ooit wel eens gehoord van bloemkool-oren? Dat zijn oren die na een flinke klap door littekenweefsel helemaal vervormen. Bij dieren worden dat ook wel frommeloren genoemd. Berucht bij boksers of worstelaars maar dus ook bij dieren. Zo'n oor blijft eigenlijk altijd pijnlijk en ziet er natuurlijk niet meer mooi uit. Bij dieren ontstaat zoiets eigenlijk altijd na een bloedoor. Een bloedoor of "othematoom" , is een bloeduitstorting (= hematoom) tussen het kraakbeen en de huid aan de binnenzijde van de oorschelp. Meestal gebeurt dit niet door een worsteling maar gewoon door klapperen met de oren of door even flink met de nagels te krabben aan de oorschelp.

Lekker slapen
Ook bij Winkie een stoere. zware Europese Korthaar was een aandoening in het oortje de oorzaak van het krabben en flapperen. De alom bekende oormijt had de jeuk veroorzaakt en Winkie kwam dus met een oor als een richtingaanwijzer bij mij de spreekkamer binnen. Warm en pijnlijk stak zijn oor eigenwijs naar rechts. Ik mocht er niet aankomen dan werd hij echt heel boos. Dus moest Winkie maar even lekker slapen, zo kon ik tenminste in zijn gehoorgang kijken. Er zijn eigenlijk twee behandelingen mogelijk: Leegzuigen en inspuiten met een ontstekingsremmer en operatief ingrijpen. We spraken af eerst zijn oortje leeg te zuigen en de onderliggende aandoening te behandelen. Met een belachelijk uitziend kop/oorverband vertrok Winkie weer uit de praktijk.

Janssen
Niet lang daarna volgde Janssen. Een grote, blauwe Britse Korthaar met een rechtopstaand dik oor. Janssen was iets rustiger van aard en liet zich zonder narcose behandelen en verbinden. Zijn staart trommelde rustig op de tafel en hij leek er niet veel last van te hebben. Twee weken later werden bij beide dieren de verbandjes verwijderd. Bij Janssen was de zwelling verdwenen en de huid zat weer vast aan het onderliggende kraakbeen. Bij Winkie helaas niet. Zijn oor zag er vies en een beetje gezwollen uit. Winkie moest alsnog onder het mes.


Operatie
Met een S-vormige snede aan de binnenzijde van het oor, werd het hematoom geleegd en schoongemaakt. Vervolgens werd het oor dicht gezet met hechtingen door alle lagen van het oor heen. De S-vormige snede werd wat opengelaten voor drainage. Nogmaals moest Winkie 14 dagen voor gek lopen. Gelukkig was zijn oor toen weer mooi plat. Helaas vervormt het oor toch nog vaak ietsje. Winkie heeft een eigenwijs knikje in zijn oorschelpje aan het hele avontuur overgehouden.